lama

Veire tanben : lamà

Occitan

Etimologia

Del latin lamina.

Prononciacion

/ˈlamo̞/, /ˈlamo̞/

escotar « lama »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lama	lamas
[ˈlamo̞]	[ˈlamo̞s]

De Lamas de coutèl

De Lamas de rèssa-cencha

lama femenin

1. Tròç aplatit, d’espessor prima, fuèlha, placa.
2. (especial) Placa de veire d'espessor fèbla utilizada per pausar los objèctes destinat a l’observacion microscopica.
3. Partida d’un esplech, d’una arma blanca, d’un instrument, d’una maquina, que l'objectiu es de talhar, rasar, raspar, etc.
4. (metoninia) Persona biaisuda per manejar una arma blanca.
5. Broa del riu que l'aiga i bolega pas.
6. Asondament, espandiment d'aiga queta.

Parents

• lamina

Traduccions

Fèrre d'esplech o arma
alemand: Klinge (de) anglés: blade (en) basc: catalan: fulla (ca)	espanhòl: cuchilla (es), hoja (es) francés: lame (fr) italian: lama (it) portugués: lâmina (pt)

Forma de vèrb

lama

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de lamar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de lamar

Anglés

Etimologia

Del tibetan བླ་མ, bla ma.

Prononciacion

/ˈlɑːmə/, /ˈlɑːmə/

Estats Units d'America (Califòrnia) : escotar « lama »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lama	lamas

lama femenin

1. lamà ^(oc), monge bodista

Catalan

Etimologia

Del tibetan བླ་མ, bla ma.

Prononciacion

oriental /ˈɫamə/, /ˈɫamə/, occidental /ˈɫama/, /ˈɫama/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lama	lames

lama femenin

1. lamà ^(oc), monge bodista

Espanhòl

Etimologia

Del tibetan བླ་མ, bla ma.

Prononciacion

/ˈlama/, /ˈlama/

escotar « lama »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
lama	lamas

lama masculin

1. lamà ^(oc), monge bodista

Francés

Etimologia

nom 1 Del tibetan བླ་མ, bla ma.

nom 2 Del espanhòl llama.

Prononciacion

/lama/, /lama/

França (Cornimont) : escotar « lama »

França : escotar « lama »

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
lama	lamas

lama masculin o femenin

1. lamà ^(oc), monge bodista

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
lama	lamas

lama masculin

1. lamà ^(oc), camelid domestic.

Forma de vèrb

lama

1. Segonda persona del singular del passat simple de lamer.

Italian

Etimologia

nom 1 Del tibetan བླ་མ, bla ma.

nom 2 Del espanhòl llama.

nom 3 Del latin lamina.

Prononciacion

/ˈlama/, /ˈlama/

escotar « lama »

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
lama	lame
[ˈlama]	[ˈlame]

lama masculin o femenin

1. lamà ^(oc), monge bodista

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
lama	lame
[ˈlama]	[ˈlame]

lama masculin

1. lamà ^(oc), camelid domestic

Nom comun 3

Declinason
Singular	Plural
lama	lame
[ˈlama]	[ˈlame]

lama femenin

1. Fèrre d'esplech o arma, lama ^(oc)
2. Airal paludenc

Portugués

Etimologia

nom 1 Del tibetan བླ་མ, bla ma.

nom 2 Del espanhòl llama.

nom 3 Del latin lama.

Prononciacion

Portugal /ˈlɐmɐ/, /ˈlɐmɐ/

Brasil /ˈlɐ̃mɐ/, /ˈlɐ̃mɐ/, /ˈləmə/, /ˈləmə/

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
lama	lamas

lama masculin o femenin

1. lamà ^(oc), monge bodista

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
lama	lamas

lama masculin

1. lamà ^(oc), camelid domestic

Nom comun 3

Declinason
Singular	Plural
lama	lamas

lama femenin

1. Airal fangós