forga

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *furica de *furicare

Prononciacion

/ˈfuʁɡo/, /ˈfuʁɡo/

Sillabas

for | ga

Nom comun

Declinason
Dialècte : naut lemosin
Singular	Plural
forga	forgas
[ˈfuʁɡo]	[ˈfuʁɡaː]

forga femenin (lemosin)

1. Tija de fer o de bois per 'tisar lo fuòc.

Variantas dialectalas

• firga
• firgon
• forgon

Derivats

• firgossar
• firgonar
• forgonar

Sinonims

• furga (lengadocian) / furgador (lengadocian)
• tisonièr (lengadocian) / tisonier (lemosin)
• botafuòc (lengadocian) / botafòc / [[botafuec]
• tisoquèr (gascon)
• hurguet (gascon)

Traduccions

alemand: Schürhaken (de) anglés: poker (en) basc: catalan: furga (ca)

espanhòl: atizador (es) francés: tisonnier (fr) italian: attizzatoio (it) portugués: atiçador (pt), tiçoeiro (pt)

Forma de vèrb

forga

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de forgar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de forgar