fulminacion

Occitan

Etimologia

Del latin fulminatio

Prononciacion

/fylmiˈnasju/, /fylmiˈnasju/

Sillabas

ful|mi|na|cion

Nom comun

fulminacion femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
fulminacion	fulminacions
[fylmiˈnasju]	[fylmiˈnasjus]

1. (fisica) Detonacion subta, explosion d’una matèria fulminanta.
2. (Drech canon) Action de lançar una condemnacion, o una dispensa.

Parents

• fulminar
• fulminador
• fulminant
• fulminatòri

Sinonims

• folzejar
• fulgurar

figurat s’enfuocar

Traduccions

alemand: Blitzen (de), Schleudern (de) (figurat) anglés: fulmination (en) basc: catalan: fulminació (ca)

espanhòl: fulminación (es) francés: fulmination (fr) italian: fulminazione (it), folgorazione (it) portugués: fulminação (pt)