fulminar

Occitan

Etimologia

Del latin fulminare « lançar lo fólzer » de fulmen, fólzer

Prononciacion

/fylmiˈna/, /fylmiˈna/

França (Bearn) : escotar « fulminar »

Sillabas

ful|mi|nar

Vèrb

fulminar

1. Tocar d'un eslhauç.
2. (sens figurat) Insolentar qualqu’un amb veeméncia, lo menaçar, èsser furiós.
3. (Drech canon) Publicar una condemnacion, una excomunicacion dins las formas que cal.

Parents

• fulminacion
• fulminador
• fulminant
• fulminatòri

Sinonims

• belejar
• fulgurar
• folzejar
• lambrejar
• lampejar
• liuçar

figurat

• s’enfuocar

Traduccions

alemand: durch Blitzschlag töten (de), toben (de), wettern (de) anglés: fulminate (en) basc: catalan: fulminar (ca)

espanhòl: fulminar (es) francés: fulminer (fr) italian: fulminare (it) portugués: fulminar (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin fulminare « lançar lo fólzer » de fulmen, fólzer

Prononciacion

Oriental: /fuɫmiˈna/, /fuɫmiˈna/

Occidental: nord-occidental /fuɫmiˈna/, /fuɫmiˈna/, valencià /fuɫmiˈnaɾ/, /fuɫmiˈnaɾ/, /fuɫmiˈna/, /fuɫmiˈna/

Sillabas

ful|mi|nar

Vèrb

fulminar

1. fulminar ^(oc)
2. Per un explosiu: espetar

Espanhòl

Etimologia

Del latin fulminare « lançar lo fólzer » de fulmen, fólzer

Prononciacion

/fulmiˈnaɾ/, /fulmiˈnaɾ/

Sillabas

ful|mi|nar

Vèrb

fulminar

1. fulminar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin fulminare « lançar lo fólzer » de fulmen, fólzer

Prononciacion

Portugal /fuɫmiˈnaɾ/, /fuɫmiˈnaɾ/

Brasil /fʊwmĩˈnaɾ/, /fʊwmĩˈnaɾ/, /fuwmiˈna/, /fuwmiˈna/

Sillabas

ful|mi|nar

Vèrb

fulminar

1. fulminar ^(oc)