fumar

Occitan

Etimologia

Del latin fumare.

Prononciacion

/fyˈma/, /fyˈma/

França (Bearn) : escotar « fumar »

Sillabas

fu | mar (2)

Vèrb

fumar

Lo volaca Tavurvur que fuma

Un òme que fuma la pipa

Fuma pel val

Far fumar de peissons

1. Far de fum.
   1. Emetre de fum.
      • Un volcan que fuma.
   2. Enairar de vapor d'aiga per quicòm de fòrça caud.
      • La sopa que fuma.
2. Far de bruma.
3. Expausar al fum per secar.
   • Fumar de carn.
4. Aspirar, e expirar, lo fum del tabat o d'una dròga.
   • Fumar la pipa.
5. (figurat) Èsser en colèra, pèrdre paciéncia.
   • Fumar de colèra.
6. (figurat) S'escampar de preissa, fugir
   • Lo prisonièr a fumat.

Variantas dialectalas

• humar (gascon)

Sinonims

far de fum, far de bruma

• tubar

Derivats

• enfumar
  • desenfumar
• esfumar
• fumador
• fumejar
• perfumar

Locucions derivadas

• fumar la pipa
• fumar una cigarreta
• papièr de fumar
• va fumar!

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	fumar
Gerondiu	fumant
Participi passat
	singular			plural
masculin	fumat			fumats
femenin	fumada			fumadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fumi fume	fumas	fuma	fumam	fumatz	fuman
Imperfach	fumavi	fumavas	fumava	fumàvem	fumàvetz	fumavan
Preterit	fumèri	fumères	fumèt	fumèrem	fumèretz	fumèron
Futur	fumarai	fumaràs	fumarà	fumarem	fumaretz	fumaràn
Condicional	fumariái	fumariás	fumariá	fumariam	fumariatz	fumarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fume	fumes	fume	fumem	fumetz	fumen
Imperfach	fumèssi	fumèsses	fumès fumèsse	fumèssem	fumèssetz	fumèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	fuma !	—	fumem !	fumatz !	—
Negatiu	—	fumes pas !	—	fumem pas !	fumetz pas !	—
Nòtas

Lemosin

Infinitiu	fumar
Gerondiu	fumant
Participi passat
	singular			plural
masculin	fumat			fumats
femenin	fumada			fumadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	fume	fumas	fuma	fumam	fumatz	fuman fumen
Imperfach	fumava	fumavas fumaves	fumava	fumavam fumavem	fumavatz fumavetz	fumavan fumaven
Preterit	fumei	fumeras fumeres	fumet	fumeram fumerem	fumeratz fumeretz	fumeren
Futur	fumarai	fumaras	fumará	fumarem	fumaretz	fumaran
Condicional	fumariá	fumarias	fumariá	fumariam	fumariatz	fumarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	fume	fumes	fume	fumem	fumetz	fumen
Imperfach	fumessa	fumessas	fumessa	fumessam fumessem	fumessatz	fumessan fumessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	fuma !	—	fumam !	fumatz !	—
Negatiu	—	fumas pas !	—	fumam pas !	fumatz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin fumare.

Prononciacion

Oriental /fuˈma/, /fuˈma/

Occidental: nord-occidental /fuˈma/, /fuˈma/, valencian /fuˈmaɾ/, /fuˈmaɾ/, /fuˈma/, /fuˈma/

Sillabas

fu | mar (2)

Vèrb

fumar

1. Far de fum, fumar ^(oc)
2. enfumar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin fumare.

Prononciacion

/fuˈmaɾ/, /fuˈmaɾ/

Sillabas

fu | mar (2)

Vèrb

fumar

1. Far de fum, fumar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin fumare.

Prononciacion

Portugal /fuˈmaɾ/, /fuˈmaɾ/

Brasil /fũˈmaɾ/, /fũˈmaɾ/, /fuˈma/, /fuˈma/

Sillabas

fu | mar (2)

Vèrb

fumar

1. Far de fum, fumar ^(oc)
2. (figurat) Èsser en colèra, pèrdre paciéncia.