horca

Ua horca (1)

Ua horca (2)

Occitan

Etimologia

Del latin fŭrca.

Prononciacion

/ˈhuɾko/, /ˈhuɾko/

França (Bearn) - Gascon : escotar « horca »

Sillabas

hor | ca (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
horca	horcas
[ˈhuɾko]	[ˈhuɾkos]

horca femenin (gascon)

1. Instrument de tres puas emplegat pel trabalh agricòla.
2. Instrument en forma de 7 o de T amb lo qual òm penjava los condemnats a mòrt.

Variantas dialectalas

• forca
• forcha (lemosin), (vivaroaupenc)

Traduccions

anglés: pitchfork (en) (1), gallows (en) (2) catalan: forca (ca) femenin (1, 2) espanhòl: horca (es) femenin

francés: fourche (fr) femenin (1), potence (fr) femenin (2) italian: forca (it) femenin portugués: forca (pt) femenin

Espanhòl

Etimologia

Del latin fŭrca.

Prononciacion

/ˈoɾka/, /ˈoɾka/

Nom comun

horca femenin

1. Forca.
2. Poténcia (penjament).

Derivats

• ahorcar (2)