ibrid
Occitan
Etimologia
Del latin hibrida (« bastard, de sang mesclat »), vengut hybrida per aprochament amb lo grèc ancian ὕβρις, húbris « excès » phantasma.
Prononciacion
/i'bɾid/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | ibrid | ibrida |
| [i'bɾid] | [i'bɾidɔ] | |
| Femenin | ibrids | ibridas |
| [i'bɾids] | [i'bɾidɔs] | |
ibrid masculin singular
- (Biologia) Que ven de doas espècias diferentas, o a vegadas de doas raças o varietats diferentas.
- (Par extension), compausat d'elements de diferentes naturas.
- (Automobila) Qualifica d’un biais general un veïcul propulsat per doas fonts d’energia, mai sovent un carburant (esséncia o gasoil) e l'electricitat.
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| ibrid | ibrids |
| [i'bɾid] | [i'bɾids] |
ibrid masculin singular (al femenin: ibrida)
- Individu qu'es lo produch de doas espècias diferentas, o a vegadas de doas raças o varietats diferentas.
- (Per analogia) Causa eissida de dos compausants diferents.