increpacion

Occitan

Etimologia

Del latin increpatĭo

Prononciacion

/iŋkɾepaˈsju/, /iŋkɾepaˈsju/, provençau /ɪ̃ⁿkʀepaˈsjũⁿ/, /ɪ̃ⁿkʀepaˈsjũⁿ/

Sillabas

in|cre|pa|cion

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
increpacion	increpacions
[iŋkɾepaˈsju]	[iŋkɾepaˈsjus]

Declinason
Dialècte : provençau
Singular	Plural
increpacion	increpacions
[ɪ̃ⁿkʀepaˈsjũⁿ]

increpacion masculin

1. Accion d'increpar, blaime fòrt e sevèr.

Parents

• increpador
• increpar
• increparòri

Sinonims

• increp / increpal
• repotec / repotegada
• corroç
• refresquèri
• repròchi
• blaime
• repròchi
• brandida

Traduccions

alemand: Zurechtweisung (de), Tadel (de) anglés: basc: reprimand (eu), rebuke (eu) catalan: increpació (ca)

espanhòl: increpación (es) francés: réprimande (fr) italian: rimprovero (it), sgridata (it) portugués: increpação (pt)