integracion

Occitan

Etimologia

Del bas latin integratio, de integrare.

Prononciacion

/inteɣɾaˈsju/, /inteɣɾaˈsju/, provençau /ĩⁿtegʀaˈsjũⁿ/, /ĩⁿtegʀaˈsjũⁿ/

Sillabas

in|te|gra|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
integracion	integracions
[inteɣɾaˈsju]	[inteɣɾaˈsjus]

integracion femenin

1. Fach d’acampar de partidas per formar un tot, eventualament mai complet.
2. (per analogia) (matematicas) Accion d’integrar, calcul efectiu de l'integrala d'una foncion.
   • Integracion per partidas.
3. (matematicas) Coneissença englobant la definicion de las integralas e los metòdes de calcul d'una integrala.
4. (sociologia) Procediment per´que una persona o un grop s’inserís dins lo mitan, la societat ont viu.
5. (genetica) Procediment de recombinason qu'inserís una molecula d’ADN dins una autra.

Antonims

• desintegracion

Parents

• integrar
• integrala

Traduccions

alemand: Integration (de) anglés: integration (en) basc: integrazio (eu) catalan: integració (ca)

espanhòl: integración (es) francés: intégracion (fr) italian: integrazione (it) portugués: integração (pt)