interlocutritz

Occitan

Etimologia

Del latin interlocutor.

Prononciacion

gascon /inteɾˌlukyˈtɾit͡s/, /inteɾˌlukyˈtɾit͡s/

provençau /ĩⁿteʀˌlukyˈtʀit͡s/, /ĩⁿteʀˌlukyˈtʀit͡s/

Sillabas

in|ter|lo|cu|tritz

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
interlocutritz	interlocutrises
[inteɾˌlukyˈtɾit͡s]	[inteɾˌlukyˈtɾizes]

interlocuteitz (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (masculin: interlocutor)

1. Persona amb qui òm convèrsa o amb qui òm poirà conversar, que participa a una conversacion.
2. Personatge qu’un escrivan introdutz dins un dialòg.

Sinonims

• emetora / receptora
• entreparlaira
• respondenta

Traduccions

alemand: Gesprächspartnerin (de), Ansprechpartnerin (de), Ansprechperson (de) anglés: interlocutress (en), speaker (en) basc: catalan: interlocutora (ca)

espanhòl: interlocutora (es) francés: interlocutrice (fr) italian: interlocutrice (it) portugués: interlocutora (pt)