interrogar
Occitan
Etimologia
Del latin interrogare.
Prononciacion
/interuˈɣa/
Sillabas
in | ter | ro | gar
Vèrb
interrogar (v. tr.) (gascon) (lengadocian) (provençau)
- Questionar qualqu'un per obtenir de rensenhaments o per verificar ço que sap.
Variantas dialectalas
- interrojar (lemosin) (vivaroalpenc)
Mots aparentats
- interrogacion
- interrogatòri
- interrogatiu
- interrogator
- interrogaire (gascon), (vivaroalpenc)
- interrogader (gascon)
Traduccions
|
Conjugason
Lengadocian
| Infinitiu | interrogar | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Gerondiu | interrogant | |||||
| Participi passat | ||||||
| singular | plural | |||||
| masculin | interrogat | interrogats | ||||
| femenin | interrogada | interrogadas | ||||
| Mòde indicatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | interrògui interrògue[N 1] |
interrògas | interròga | interrogam | interrogatz | interrògan |
| Imperfach | interrogavi | interrogavas | interrogava | interrogàvem | interrogàvetz | interrogavan |
| Preterit | interroguèri | interroguères | interroguèt | interroguèrem | interroguèretz | interroguèron |
| Futur | interrogarai | interrogaràs | interrogarà | interrogarem | interrogaretz | interrogaràn |
| Condicional | interrogariái | interrogariás | interrogariá | interrogariam | interrogariatz | interrogarián |
| Mòde subjonctiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | interrògue | interrògues | interrògue | interroguem | interroguetz | interròguen |
| Imperfach | interroguèssi | interroguèsses | interroguès interroguèsse |
interroguèssem | interroguèssetz | interroguèsson |
| Mòde imperatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Afirmatiu | — | interròga ! | — | interroguem ! | interrogatz ! | — |
| Negatiu | — | interrògues pas ! | — | interroguem pas ! | interroguetz pas ! | — |
| Nòtas | ||||||
| ||||||
Catalan
Etimologia
Del latin interrogare.
Prononciacion
/intəruˈɣa/ (oriental central), /intəroˈʝa/, /intəruˈɣa/ (balear), /interoˈɣa/ (nòrd-occidental), /interoˈɣaɾ/ (valencian)
Espanha (Barcelona) : escotar « interrogar »
Vèrb
interrogar