inventari

Occitan

Etimologia

Del latin inventarium

Prononciacion

lengadocian, fascon /inβenˈtaɾi/, /inβenˈtaɾi/, provençau /ĩⁿvẽⁿˈtaʀi/, /ĩⁿvẽⁿˈtaʀi/

França (Bearn) : escotar « inventari »

Sillabas

in|ven|ta|ri

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
inventari	inventaris
[inβenˈtaɾi]	[inβenˈtaɾis]

inventari masculin

1. (drech) Memòria, estat que son enumerats e descriches, article par article, los bens, los mòbles, los títols, los papièrs d’una persona.
2. (figurat) Evaluacion de çò que se daissa o lèga per qualqu’un, quitament en parlant de las causas moralas.
3. (per extension) Denombrament que que siá.

Derivats

• inventoriar

Traduccions

alemand: Inventur (de) (accion), Inventar (de) (resultat), Bestandsaufnahme (de) anglés: inventory (en), stocktaking (en) basc: catalan: inventari (ca)

espanhòl: inventario (es) francés: inventaire (fr) italian: inventario (it) portugués: inventário (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin inventarium

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « inventari »

Prononciacion

Oriental: central /imbənˈtaɾi/, /imbənˈtaɾi/, balear /iɱvənˈtaɾi/, /iɱvənˈtaɾi/

Occidental: /imbenˈtaɾi/, /imbenˈtaɾi/, /iɱvenˈtaɾi/, /iɱvenˈtaɾi/

Sillabas

in|ven|ta|ri

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
inventari	inventaris

inventari masculin

1. inventari ^(oc)