jogaire

Occitan

Etimologia

Bastit a partir del vèrb jogar amb lo sufix -aire.

Prononciacion

lengadocian /d͡ʒuˈɣajɾe/, /d͡ʒuˈɣajɾe/

gascon /ʒuˈɣajɾe/, /ʒuˈɣajɾe/

escotar « jogaire »

provençau /d͡ʒuˈgajʀe/, /d͡ʒuˈgajʀe/

Sillabas

jo | gai | re (3)

Adjectiu

jogaire

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	jogaire	jogaires
	[d͡ʒuˈɣajɾes]	[d͡ʒuˈɣajɾe]
Femenin	jogaira	jogairas
	[d͡ʒuˈɣajɾo̞]	[d͡ʒuˈɣajɾo̞s]

1. Que li agrada jogar; que fa mòstra d'aquel afiscament.

Traduccions

alemand: spielend (de) anglés: playful (en) basc: catalan: jugador (ca)

espanhòl: jugador (es) francés: joueur (fr) italian: giocatore (it) portugués: jogador (pt)

Nom comun

jogaire masculin, (femenin: jogaira, jogairitz)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
jogaire	jogaires
[d͡ʒuˈɣajɾe]	[d͡ʒuˈɣajɾes]

1. Aquel que jòga o que li agrada jogar.
2. Aquel qui jòga a un jòc que se deu respectar las règlas.
3. (absoludament) Aquel que fa d'escomesas, que s'afisca a jogar d’argent.
4. (musica) Executant.

Variantas dialectalas

• jugaire (provençau)

Sinonims

• jogador

Traduccions

alemand: Spieler (de) anglés: player (en), , gambler (en) (d'argent) armèni: basc: breton: bulgar: играч (bg) catalan: jugador (ca) chèc: hráč (cs) danés: spiller (da) espanhòl: jugador (es) esperanto: ludanto (eo) estonian: finlandés: pelaaja (fi) francés: joueur (fr)

grèc: παίκτης (el) indonesian: italian: giocatore (it) lituanian: neerlandés: speler (nl) norvegian: spiller (no) ongrés: játékos (hu) polonés: gracz (pl) portugués: jogador (pt) romanés: jucător (ro) rus: игрок (ru) suedés: spelare (sv) turc: oyuncu (tr) ucraïnian: гравець (uk)