luna
Aparéncia

Occitan
Etimologia
Del latin luna.
Prononciacion
- lengadocian, provençau /ˈlyno̞/
- escotar « luna »
- provençau /ˈlynə/
Sillabas
lu|na
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| luna | lunas |
| [ˈlyno̞] | [ˈlyno̞] |
luna femenin
- (Astronomia, al singular) Satellit natural de la Tèrra, que vira a l'entorn d'aquela en un cicle de vint-e-sèt jorns sèt oras quaranta tres minutas. Lo satellit rebat sus la Tèrra la lutz que recep del Solelh.
- (Astronomia) Caduna de las fasas del cicle lunar.
- (Metrologia) Lunason, temporada d’un cicle lunar, temps que dessepara dos lunas novèlas.
- (Astronomia, per exrptension) Satellit natural d’una planeta.
- (figurat) Umor fantasierosa, caprici: lunada
- (Cartas de jòc) Dètz-e-ochen atot del taròt de Marselha.
Variantas dialectalas
- lua (gascon)
Derivats
Locucions
Traduccions
|
|
Espanhòl
Etimologia
Del latin luna.
Prononciacion
- /ˈluna/
Sillabas
lu|na
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| luna | lunas |
| [ˈluna] | [ˈlunas] |
luna femenin
Italian
Etimologia
Del latin luna.
Prononciacion
- {{pron|'luːna|it}
Sillabas
lu|na
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| luna | lune |
| ['luːna] | ['luːne] |
luna femenin