malparlar

Occitan

Etimologia

De mal e parlar.

Prononciacion

/malpaɾˈla/, /malpaɾˈla/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « malparlar »

Sillabas

mal | par | lar

Vèrb

malparlar

1. Parlar mal de qualqu'un o de quicòm.

Sinonims

• maldire
• maudire
• bescantar

Traduccions

anglés: to slander (en) catalan: malparlar (ca)

espanhòl: maldecir (es) francés: médire (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	malparlar
Gerondiu	malparlant
Participi passat
	singular			plural
masculin	malparlat			malparlats
femenin	malparlada			malparladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	malparli malparle	malparlas	malparla	malparlam	malparlatz	malparlan
Imperfach	malparlavi	malparlavas	malparlava	malparlàvem	malparlàvetz	malparlavan
Preterit	malparlèri	malparlères	malparlèt	malparlèrem	malparlèretz	malparlèron
Futur	malparlarai	malparlaràs	malparlarà	malparlarem	malparlaretz	malparlaràn
Condicional	malparlariái	malparlariás	malparlariá	malparlariam	malparlariatz	malparlarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	malparle	malparles	malparle	malparlem	malparletz	malparlen
Imperfach	malparlèssi	malparlèsses	malparlès malparlèsse	malparlèssem	malparlèssetz	malparlèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	malparla !	—	malparlem !	malparlatz !	—
Negatiu	—	malparles pas !	—	malparlem pas !	malparletz pas !	—
Nòtas