obrièr

Occitan

Etimologia

Del latin operarius

Prononciacion

• /uβɾi'ɛ/, /uβɾi'ɛ/

Sillabas

o|bri|èr

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	obrièr	obrièrs
	[uβɾi'ɛ]	[uβɾi'ɛs]
Femenin	obrièra	obrièras
	[uβɾi'ɛɾo̞]	[uβɾi'ɛɾo̞s]

1. Que trabalha, obrant.
   • Las abelhas obrièras.
2. Relatiu a las personas que trabalhan. Per definicion, aquela nocion fa referéncia a l'estatut del salariat e a l'exercici d'un trabalh manual (çò qu'exclutz los emplegaires de burèl).

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
obrièr	obrièrs
[uβɾi'ɛ]	[uβɾi'ɛs]

obrièr masculin (feminizacion: obrièra)

1. Òme que, contra salari, realiza un trabalh mai sovent manual per un emplegaire dins los domènis del bastiment, de l’industria o de l’agricultura.

Variantas dialectalas

• obrèr (gascon)

Traduccions

alemand: Arbeiter (de), Handwerker (de) anglés: worker (en), labourer (en), workingman (en) basc: langilea (eu) catalan: obrer (ca), treballador (ca)

espanhòl: obrero (es), trabajador (es) francés: ouvrier (fr) italian: operaio (it) portugués: obreiro (pt), operário (pt), trabalhador (pt)