oficièra

Occitan

Etimologia

Del latin medieval officiarius.

Prononciacion

1. /ufi'sjεɾo̞/, /ufi'sjεɾo̞/

Sillabas

o|fi|ciè|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
oficièra	oficièras
[ufi'sjεɾo̞]	[ufi'sjεɾo̞s]

oficièra femenin, (femenin: oficièr)

1. Femna que ten un ofici, que complís una carga, qu'ocupa un emplec civil.
   • Oficièra de polícia.
2. Femna que, tenent quin que siá grade, exercís lo comandament correspondent al grade, dins l’armada.

Traduccions

alemand: Offizierin (de) anglés: officer (en) basc: catalan: oficial (ca)

espanhòl: oficial (es) francés: officière (fr) italian: ufficiale (it) portugués: oficial (pt)