originari

Occitan

Etimologia

Del latin tardièr originàrius, compausat de l'accusatiu originem e del sufix- d'aperténcia -arius

Prononciacion

lengadocian /uɾid͡ʒiˈnaɾi/, /uɾid͡ʒiˈnaɾi/

gascon /uɾiʒiˈnaɾi/, /uɾiʒiˈnaɾi/

provençau /aluˈd͡ʒɛn/, /aluˈd͡ʒɛn/

Sillabas

o|ri|gi|na|ri

Adjectiu

originari

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	originari	originaris
	[allogènas]	[uɾid͡ʒiˈnaɾjo̞]
Femenin	originària	originàrias
	[uɾid͡ʒiˈnaɾi]	[uɾid͡ʒiˈnaɾis]

1. Que d'endacòm qualqu'un o quicòm ten son origena.
   • Soi originari d'Occitània.
2. Que fa mòstra de las caracteristicas originalas.
   • Es lo país originari d’aquela contuma.
3. Qu'es a la font, conservat dempuèi l'origina.
   • Aquel dialècte es l'estat originari de la lenga.

Parents

• origina
• original
• originalitat

Parents

• autoctòn
• natiu

Traduccions

alemand: stammend (de), gebürtig (de) anglés: original (en) basc: catalan: originari (ca)

espanhòl: originario (es) francés: originaire (fr) italian: originario (it) portugués: originário (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin tardièr originàrius, compausat de l'accusatiu originem e del sufix- d'aperténcia -arius

Prononciacion

oriental /uɾiʒiˈnaɾi/, /uɾiʒiˈnaɾi/, occidental /oɾiʒiˈnaɾi/, /oɾiʒiˈnaɾi/

Sillabas

o|ri|gi|na|ri

Adjectiu

originari

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	originari	originaris
Femenin	originària	originàries

1. originari ^(oc)

Italian

Prononciacion

/orid͡ʒiˈnari/, /orid͡ʒiˈnari/

Sillabas

o|ri|gi|na|ri

Forma d'adjectiu

originari

1. maculin plural de originario