pairinatge

Occitan

Etimologia

De pairin.

Prononciacion

lengadocian /pajɾiˈnat͡ʃe/, /pajɾiˈnat͡ʃe/

gascon /pajɾiˈnad͡ʒe/, /pajɾiˈnad͡ʒe/

provençau /pajʀiˈnad͡ʒe/, /pajʀiˈnad͡ʒe/

Sillabas

pai|ri|na|tge

Nom comun

pairinatge masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
pairinatge	pairinatges
[pajɾiˈnat͡ʃe]	[pajɾiˈnat͡ʃes]

1. (religion) Qualitat de pairin o de mairina.
2. Ajuda morala balhada per una persona d’autoritat a qualqu'un, a una entrepresa.
3. (en particular, economia) Sosten material portat a una manifestacion, a una persona, a un produch o a una organizacion per ne tirar una renda.
4. (economia) Fach, pel client d’una entrepresa, d’indica a aquela lo nom d’una persona susceptibla de respondre favorablqment a una ofèrta comerciala.
5. (economia, per extension) Estrategia d’entrepresa qu'utiliza las quite practicas.

Sinonims

• patronatge
• proteccion

pairenar en religion

• hilholatge (gascon)

Parents

• pairin
• pairinar