permissiu

Occitan

Etimologia

De permetre.

Prononciacion

lengadocian, gascon /peɾmiˈsiw/, /peɾmiˈsiw/,

França (Bearn) : escotar « permissiu »

provençau /peʀmiˈsiw/, /peʀmiˈsiw/

Sillabas

per|mis|siu

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadcian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	permissiu	permissius
	[peɾmiˈsiw]	[peɾmiˈsiws]
Femenin	permissiva	permissivas
	[peɾmiˈsiβo̞]	[peɾmiˈsiβo̞s]

permissiu

1. Qu'a tendéncia a permetre sens jutjar e tolerar sens punir.
2. (sociologia) Que mòstra una granda tolerància al subjèctes dels comportaments non-conformistas

Derivats

1. permissivament

Parents

1. permission
2. permissionari
3. permissible

Traduccions

alemand: freizügig (de) anglés: permissive (en), lenient (en) basc: catalan: permissiu (ca)

espanhòl: permisivo (es) francés: permissivo (fr) italian: permissivo (it) portugués: permissivo (pt)

Catalan

Etimologia

De permetre.

Prononciacion

/pərmiˈsiw/, /pərmiˈsiw/

Sillabas

per|mis|siu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	permissiu	permissius
Femenin	permissiva	permissives

permissiu

1. permissiu ^(oc)