pinhon

Occitan

Etimologia

De pinha amb lo sufix diminutiu -on.

Prononciacion

/piˈɲu/, /piˈɲu/

França (Bearn) : escotar « pinhon »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
pinhon	pinhons
[piˈɲu]	[piˈɲus]

pinhon masculin

1. Bot. Amètla de la pinha.
2. Meca. Ròda dentada.
3. (provençau) Bot. Partida centrala dura d'un fruch, que conten la grana.

Traduccions

alemand: Pinienkern (de) masculin anglés: pine nut (en) catalan: pinyó (ca) masculin

espanhòl: piñón (es) masculin francés: pignon (fr) masculin