ponctuacion

Occitan

Etimologia

De ponctuar amb lo sufix «-acion»

Prononciacion

lengadocian /punttɥaˈsju/, /punttɥaˈsju/

Sillabas

ponc|tua|cion

Nom comun

ponctuacion femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
ponctuacion	ponctuacions
[punttɥaˈsju]	[punttɥaˈsjus]

1. Art de ponctuar.
   • Las règlas de la ponctuacion.
2. Biais de ponctuar.
3. Signe de ponctuacion.
4. En parlant de la lenga ebraïca e autres lengas orientalas, se ditz dels punts utilizats per suplir las vocalas.
5. (musica) Art de marcar los repausses, de destriar las frasas.

Derivats

• pontuacion

Traduccions

alemand : Interpunktion (de), Satzzeichen (de) anglés : interpunction (en), punctuation (en) basc : catalan : puntuació (ca)

espanhòl : puntuación (es) francés : ponctuation (fr) italian : interpunzione (it), punteggiatura (it) portugués : pontuação (pt)