residú

Occitan

Etimologia

Del latin residuum, de l'adjectiu residuus (« qu'ès de rèstas »)

Prononciacion

lengadocian, gascon /reziˈðy/, /reziˈðy/

provençau /ʀeziˈdy/, /ʀeziˈdy/

Sillabas

re|si|dú

Nom comun

residu masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
residú	residús
[reziˈðy]	[reziˈðys]

1. Çò que rèsta.
2. (matematicas) Resultat de la sostraccion.
3. (quimia) Matèria que demora après una operacion quimica.
4. (analisi) Nombre complèxe que descriu lo comportament de l’integrala curvilinèa d’una foncion olomòrfa a l'entorn d’una singularitat.
5. (filosofia) Çò que demora inexplicat dins unas teorias.

Sinonims

• demai
• fonzilhas
• rèsta
• restant
• sòbras

Derivats

• residual / residuau

Traduccions

anglés : Rest (de), Bodensatz (de) anglés : residue (en), remainder (en) (matematicas), residuum (en) (quimia) basc : catalan : residu (ca)

espanhòl : residuo (es) francés : résidu (fr) italian : residuo (it) portugués : resíduo (pt)