restabliment

Occitan

Etimologia

De restablir.

Prononciacion

/restaβliˈmen/, /restaβliˈmen/, provençau /restabliˈmẽⁿ/, /restabliˈmẽⁿ/ França (Bearn) : escotar « restabliment »

Sillabas

res|ta|bli|ment

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
restabliment	restabliments
[restaβliˈmen]	[restaβliˈmens]

restabliment masculin

1. Accion de restablir; estat d’una persona, d’una causa restablida.
2. (medecina) Accion de recobrar la santat, garir.
3. (gimnastica) Accion de tornar se quilhar, de s’auçar al dessús d’una barra, d’una biga, etc., per la fòrça dels braçes.

Variantas dialectalas

• restablida (gascon)

Sinonims

Accion de recobrar la santat

• garir

Catalan

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « restabliment »

Etimologia

De restablir.

Prononciacion

[?]

Sillabas

res|ta|bli|ment

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
restabliment	restabliments

restabliment masculin

1. restabliment ^(oc)