runać

Naut sorab

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Vèrb

runać imperfectiu

1. Aplanar, egalejar.
2. Rectificar.
3. Reduire un òs.
4. Massar.

runać so imperfectiu

1. Èsser identic, se semblar.
2. Se comparar a quicòm o qualqu'un.

Mots aparentats

přirunać přirunanje přirunanka přirunowanje přirunować runar

runarka runina runje runjež runjo runy

Conjugason

Naut sorab

Infinitiu	runać
Participi passat
	singular
masculin	runany
femenin	runana
neutre	runane
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural			dual
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ja	ty	wón wona wono wone	my	vy	woni wone	mój	wój	wonaj wonej
Present	runam	runaš	runa	runamy	runaće	runaja	runamoj	runataj runatej	runataj runatej
Preterit	runach	runaše	runaše	runachmy	runašće	runachu	runachmoj	runaštaj runaštej	runaštaj runaštej
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural			dual
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ja	ty	wón wona wono wone	my	vy	woni wone	mój	wój	wonaj wonej
Imperatiu	—	runaj !	—	runajmy !	runajće !	—	runajmoj !	runajtaj ! runajtej !	—
Passat
Nombre	singular			plural			dual
Masculin	runał			runali			runałoj
Femenin	runała			runałe			runałoj
Neutre	runało			runałe			runałoj
Nòtas

Referéncias

• Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.

• Soblex - hornjoserbsko-němski słownik