seductritz

Occitan

Etimologia

Del latin seductor.

Prononciacion

lengadocian /seðytˈtɾit͡s/, /seðytˈtɾit͡s/, provençau /sedykˈtuʀit͡s/, /sedykˈtuʀit͡s/ França (Bearn) : escotar « seductritz »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
seductritz	seductrises

seductritz femenin (equivalent masculin seductor)

1. La persona que sedutz, que fa caire en pèca o en error.
2. La persona que corromp l’innocéncia, la vertut.

Variantas dialectalas

• seductora

Sinonims

• enjaulaira
• enfachinaira

Traduccions

alemand: Verführerin (de) anglés: seducer (en) basc: catalan: seductora (ca)

espanhòl: seductora (es) francés: seductrice (fr) italian: seduttora (it) portugués: sedutora (pt)

Forma d'adjectiu

seductritz

1. Femenin singular de seductor.