innocéncia

Occitan

Etimologia

Del latin innocentia.

Prononciacion

/innusˈensjo̞/, /innusˈensjo̞/, provençau /inusˈensjo̞/, /inusˈensjo̞/

Sillabas

in|no|cén|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
innocéncia	innocéncias
[innusˈensjo̞]	[innusˈensjo̞s]

innocéncia

1. Estat de la persona qu’es pas colpabla.
2. Estat, qualitat de la persona que commet pas lo mal cientament, qu'es pur e candid.
3. Qu'es pas malfasent, que nòi pas.
4. Estat de la persona que l’esperit es feble.

Parents

• innocent
• innocentament
• innocentar

Antonims

• culpabilitat

Traduccions

alemand: Unschuld (de) anglés: innocence (en) basc: lañotasun (eu) catalan: innocència (ca)

espanhòl: inocencia (es) francés: innocence (fr) italian: innocenza (it) portugués: inocência (pt)