sollicitador

Occitan

Etimologia

De sollicitar.

Prononciacion

/sullisiˈtaðu/, /sullisiˈtaðu/

Sillabas

sol|li|ci|ta|dur

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sollicitador	sollicitadors
[sullisiˈtaðu]	[sullisiˈtaðus]

sollicitador masculin, equivalent femenin: sollicitairitz

1. Aquel que postula un emplec, que demanda amb instància una plaça, una gràcia, una favor a una persona de poder.

Variantas dialectalas

• sollicitaire

Parents

• sollicitar
• sollicitud
• sollicitacion

Traduccions

alemand: Rechtsanwalt (de) anglés: solicitor (en) basc: abokatu (eu) catalan: sol·licitador (ca)

espanhòl: solicitante (es) francés: solliciteur (fr) italian: richiedente (it) portugués: Solicitor (pt)