sollicitaire

Occitan

Etimologia

De sollicitar.

Prononciacion

/sullisiˈtajɾe/, /sullisiˈtajɾe/

Sillabas

sol|li|ci|tai|re

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sollicitaire	sollicitaires
[sullisiˈtajɾe]	[sullisiˈtajɾes]

sollicitaire masculin, equivalent femenin: sollicitaira

1. Aquel que postula un emplec, que demanda amb instància una plaça, una gràcia, una favor a una persona de poder.

Variantas dialectalas

• sollicitador

Parents

• sollicitar
• sollicitud
• sollicitacion

Traduccions

alemand: Rechtsanwalt (de) anglés: solicitor (en) basc: abokatu (eu) catalan: sol·licitador (ca)

espanhòl: solicitante (es) francés: solliciteur (fr) italian: richiedente (it) portugués: Solicitor (pt)