gràcia

Occitan

Etimologia

Del latin gratia « mercejament, reconeissença »

Prononciacion

/ˈɣɾasjo̞/, /ˈɣɾasjo̞/ França (Bearn) : escotar « gràcia »

Sillabas

grà|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
grácia	grácias
[ˈɣɾasjo̞]	[ˈɣɾasjo̞s]

gràcia

1. Çò qu'agrada dins los actituds, los anars, los discors : Un cèrt agradament, un cèrt gaubi.
2. (per extension) Qualitat d'estil que consistís a exprimir sas pensadas d’un biais elegant e aisit.
3. Favor que se fa a qualqu’un per li èsser agradable, sens i èsser obligar.
4. (per extension) Benvolença qu’una persona balha a una autra, favor.
5. (religion) Ajuda que Dieu dona als umans per lor salvacion.
6. Perdon, indulgéncia.
7. (justícia) Remesa de la pena que lo prince o l'autoritat executiva, fach a un condemnat.
8. (al plural) Mercejament, testimoniatge de reconeissença.
9. (al plural) Pregària de mercejament facha al moment del repais.

Parents

• graciós

Derivats

• desgràcia
  • desgraciar
• graciar
• gràcias a
• regràcia
  • regraciar
  • regraciament

Traduccions

alemand: Anmut (de) anglés: grace (en), charm (en), gracefulness (en) basc: Liraintasun (eu) catalan: gràcia (ca)

espanhòl: gracia (es) francés: grâce (fr) italian: grazia (it) portugués: graça (pt)

Interjeccion

gràcia !

1. Contunhes pas !.
2. Suplica per estalviar

Forma de vèrb

gràcia

1. tresena persona del singular del present de l’indicatiu de graciar
2. segonda persona del singular de l’imperatiu afirmatiu de graciar

Catalan

Etimologia

Del latin gratia « mercejament, reconeissença »

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « gràcia »

Prononciacion

oriental /ˈɡɾasiə/, /ˈɡɾasiə/, occidental /ˈɡɾasia/, /ˈɡɾasia/

informal /ˈɡɾasjə/, /ˈɡɾasjə/, /ˈɡɾasja/, /ˈɡɾasja/

Sillabas

grà|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
gràcia	gràcies

gràcia

1. gràcia ^(oc)