sollicitaira

Occitan

Etimologia

De sollicitar.

Prononciacion

/sullisiˈtajɾo̞/, /sullisiˈtajɾo̞/

Sillabas

sol|li|ci|tai|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sollicitaira	sollicitairas
[sullisiˈtajɾo̞]	[sullisiˈtajɾo̞s]

sollicitaira femenin, equivalent masculin: sollicitaire

1. Aquela que postula un emplec, que demanda amb instància una plaça, una gràcia, una favor a una persona de poder.

Variantas dialectalas

• sollicitairitz

Parents

• sollicitar
• sollicitud
• sollicitacion