tèma
Occitan
Etimologia
- (nom masculin) Del latin thema de grèc ancian θέμα, théma, de τίθημι tithemi (« plaçar »).
- (nom femenin) basat sul latin temere.
Prononciacion
lengadocian /ˈtɛmo̞/, provençau /ˈtɛmə/
- França (Bearn) : escotar « tèma »
Sillabas
tè|ma
Nom comun 1
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| tèma | tèmas |
| [ˈtɛmo̞] | [ˈtɛmo̞s] |
tèma masculin
- (literari) Sujet, matèria o proposicion qu'òm entrepren de provar o d’instruire.
- (musica) frasa musicala que servís de subjècte a una composicion.
- (linguistica) Element d’un enonciat qu'es reputat conegut pel participants a la comunicacion, plaçat o marcat especialament di's la frasa dins unas lengas.
- (linguistica) Traduccion de la lenga mairala cap a una estrangièra.
- Leiçon de tèma grèc, latin, anglés.
- (istòria) Còrs d’armada de l’empèri bizantin.
- Lo tèma de Macedònia.
- (istòria) Dins li Bas-Empèri, circonscripcion administrativa.
- (astrologia) Posicion ont s'encontran los astres, al respècte del lòc e del moment de la naissença de qualqu’un, que se'n conjonctura l'oroscòp.
Traduccions
| literari | |
|---|---|
|
| |
| musical | |
|---|---|
| |
Nom comun 2
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| tèma | tèmas |
| [ˈtɛmo̞] | [ˈtɛmo̞s] |
tèma femenin