vicari

Occitan

Etimologia

Del latin vicarius « remplaçant » que dona tanben «vigariá», «viguièr»

Prononciacion

lengadocian, gascon /biˈkaɾi/, /biˈkaɾi/

escotar « vicari »

provençau /viˈkaʀi/, /viˈkaʀi/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	vicari	vicaris
	[biˈkaɾi]	[biˈkaɾis]
Femenin	vicària	vicàrias
	[biˈkaɾio̞]	[biˈkaɾio̞s]

vicari

1. Que remplaça quicòm, que lo substituís.
   • Una autoritat vicària.

Traduccions

alemand: stellvertretend (de) anglés: basc: catalan: vicari (ca)

espanhòl: vicario (es) francés: italian: vicario (it) portugués: vicário (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
vicari	vicaris
[biˈkaɾi]	[biˈkaɾis]

vicari masculin, (femenin: vicària / vicaresa)

1. (religion) Lo que complís las fonccions ecclesiasrica sota un superior

Derivats

• vicariat
• vicariar

Locucions derivadas

• vicari apostolic
• vicari de Jèsus Crist
• vicari episcopal
• vicari general / vicari generau
• vicari judiciari

Traduccions

alemand: Kaplan (de), Vikar (de) anglés: vicar (en), curate (en) basc: catalan: vicari (ca)

espanhòl: vicario (es) francés: vicaire (fr) italian: vicario (it) portugués: cura (pt), coadjutor (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin vicarius « remplaçant » que dona tanben «viguièr»

Prononciacion

[?]

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vicari	vicaris
Femenin	vicària	vicàries

vicari

1. vicari ^(oc)

Nom comun

vicari masculin, (femenin: vicària)

1. vicari ^(oc)