cura

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del latin cura « suènh »

(nom 2) Del latin curia « un de las divisions del pòble roman e temple d'aquela division »

Prononciacion

/ˈkyɾo̞/, /ˈkyɾo̞/, procençau /ˈkyʀo̞/, /ˈkyʀo̞/ França (Bearn) : escotar « cura »

Sillabas

cu|ra

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
cura	curas
[ˈkyro̞]	[ˈkyro̞s]

cura femenin

1. Atencion minimosa pel ben de quicòm o de qualqu'un.
2. Pensament, lagui.
3. Tractament, suènh de las malautiás grevas o cronicas.
4. Demorança dins una estacion termala.
5. (per extension) Ensemble dels suènhs dispensats dins un establiment termal.
6. Acccion de netejar ; o resultat d'aquela accion, curatge.

Traduccions

alemand: Kur (de), Kuraufenthalt (de), Heilung (de) anglés: treatment (en), cure (en), cleaning (en) basc: sendaketa (eu) catalan: cura (ca) espanhòl: cura (es) francés: cure (fr) italian: cura (it) portugués: cura (pt)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
cura	curas
[ˈkyro̞]	[ˈkyro̞s]

cura femenin

1. Demòra del curat.
2. (per extension) Foncion ecclesiastica qu'i es ligada la direccion espirituala d’una parròquia.

Sinonims

• caminada
• capelaniá

Traduccions

alemand: Priester (de) anglés: rectory (en) basc: catalan: rectoria (ca) (ostal), cura (ca) (foncion) espanhòl: casa cural (es), casa parroquial (es), casa rectoral (es), rectoral (es), rectoría (es) francés: cure (fr) italian: canonica (it) portugués: reitoria (pt)

Forma de vèrb

cura

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de curar
2. Sefonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de curar

Catalan

Etimologia

(nom 1) Del latin cura « suènh »

(nom 2) Del latin curia « un de las divisions del pòble roman e temple d'aquela division »

Prononciacion

oriental /ˈkuɾə/, /ˈkuɾə/, occidental /ˈkuɾa/, /ˈkuɾa/

Sillabas

cu|ra

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
cura	cures

cura femenin

1. Atencion minimosa pel ben de quicòm o de qualqu'un.
2. Assisténcia a un malaut.

Nom comun 2

cura femenin

1. Foncion del curat

Forma de vèrb

cura

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de curar
2. Sefonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de curar

Espanhòl

Etimologia

(nom 1) Del latin cura « suènh »

(nom 2) Del latin curatus « Lo qu'a la carga de las armas »

(nom 3) Del latin « un de las divisions del pòble roman e temple d'aquela division »

Prononciacion

/ˈkuɾa/, /ˈkuɾa/

Sillabas

cu|ra

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
cura	curas

cura femenin

1. Atencion minimosa pel ben de quicòm o de qualqu'un.
2. Accion o resultat de curar un malaut.
3. Tractament, suènh de las malautiás

Nom comun 2

cura masculin

1. Curat

Nom comun 3

cura femenin

1. Foncion de curat

Forma de vèrb

cura

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de curar
2. Sefonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de curar

Francés

Prononciacion

/kyʁa/, /kyʁa/

Sillabas

cu|ra

Forma de vèrb

cura

1. Tresena persona del singular del passat simple de curer

Italian

Etimologia

Del latin cura

Prononciacion

/ˈkura/, /ˈkura/

Sillabas

cu|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cura	cure

cura femenin

1. Atencion minimosa pel ben de quicòm o de qualqu'un.
2. Accion o resultat de curar un malaut.
3. Tractament, suènh de las malautiás

Forma de vèrb

cura

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de curar
2. Sefonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de curar

Portugués

Etimologia

(nom 1) Del latin cura « suènh »

(nom 2) Del latin curatus « Lo qu'a la carga de las armas »

Prononciacion

Portugal /ˈkuɾɐ/, /ˈkuɾɐ/, Brasil /ˈkuɾɐ/, /ˈkuɾɐ/, /ˈkuɾə/, /ˈkuɾə/

Sillabas

cu|ra

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
cura	curas

cura femenin

1. Accion o resultat de curar un malaut.
2. Tractament, suènh de las malautiás

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
cura	curas

cura masculin

1. Curat.

Forma de vèrb

cura

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de curar
2. Sefonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de curar