vilan

Occitan

Etimologia

Del latin tardièr villanus (« abitant del capmàs »), del classic villa (« bòrda »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /biˈlan/, /biˈlan/; provençau /viˈlãⁿ/, /viˈlãⁿ/

Sillabas

vi|lan

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	vilan	vilans
	[biˈlan]	[biˈlans]
Femenin	vilana	vilanas
	[biˈlano̞]	[biˈlano̞s]

vilan

1. Qu'es ruste, grossièr
2. Que damatja la vista, malnet.
3. Qu'es desagradiu.
4. Qu'es laid moralment

Parents

• vilanalha
• vilanament
• vilandrés
• vilaniá

Traduccions

alemand: bäu(e)risch (de), ländlich (de), grob (de), derb (de) anglés: rustic (en), villainous (en), base (en) basc: catalan: vilà (ca)

espanhòl: villano (es) francés: vilain (fr) italian: villano (it) portugués: vilano (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
vilan	vilans
[biˈlan]	[biˈlans]

vilan masculin, (equivalent femenin: vilana)

1. Persona de bassa condicion

Traduccions

alemand: Grobian (de), Rohling (de) anglés: rustic (en), rotter (en), cad (en) basc: catalan: vilà (ca)

espanhòl: villano (es) francés: vilain (fr) italian: villano (it) portugués: vilano (pt)