èster

Occitan

Etimologia

Deu latin vulgare *essere, en latin classique esse.

Prononciacion

/ˈɛste/, /ˈɛste/

França (Bearn) - Gascon : escotar « èster »

Vèrb

èster (gascon)

1. Existir.
2. Demorar en un lòc entà quauqu'un o quaucòm a un moment determinat.

Variantas dialectaus

• èstre
• estar
• èsser

Traduccions

afrikaans : wees (af) anglés : to be (en) alemand : sein (de) breton : bezañ (br) catalan : ésser (ca), ser (ca), estar (ca) chèc: být (cs) espanhòl : ser (es), estar (es)

francés : être (fr), demeurer (fr) italian : essere (it), stare (it) neerlandés : zijn (nl) portugués : ser (pt), estar (pt) romanés: a fi (ro) sicilian : èssiri (scn), stari (scn)

Conjugason

Gascon

Infinitiu	estar èster
Gerondiu	en estant en estent
Participi passat
	singular			plural
masculin	estat			estats
femenin	estada			estadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	el ela	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	soi	ès	ei es	èm	ètz	son
Imperfach	èri	èras	èra	èram	èratz	èran
Preterit	estoi	estós	estó	estom	estotz	estón
Futur	serèi	seràs	serà	seram	seratz	seràn
Condicional	serí	serés	seré	serem	seretz	serén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	el ela	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	sii	sias	sia	siam	siatz	sian
Imperfach	estossi	estosses	estosse	estóssem	estóssetz	estossen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	el ela	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	sia !	—	siam !	siatz !	—
Negatiu	—	ne sias pas !	—	ne siam pas !	ne siatz pas !	—