son

Un article de Wikiccionari.
Anar a : navigacion, Recercar

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin seus.

Prononciacion

['sun]

Open book 01.svgAdjectiu possessiu

Singular Plural
Masculin son
[?]
sos
[?]
Femenin sa
[?]
sas
[?]

son (forma non articulada) masculin singular

  1. Possessiu de la tresena persona del singular: d'el , qu'aperten a el.
ex:Encontrèri son amic.

son (forma non articulada) femenin singular

  1. Possessiu de la tresena persona del singular: d'ela , qu'aperten a ela. Utilizat quand precedís un mot feminin que comença per una vocala.
ex:Encontrèri son amiga.

lo son (forma articulada) (gascon) masculin singular

  1. Possessiu de la tresena persona del singular: d'el, qu'aperten a el.
ex: Qu'ei lo son amic

Variantas dialectalas

Reviradas



Anglés English language.svg

Etimologia

De l'anglés ancian sunu. Mot parent de las formas germanicas (zoon en neerlandés e Sohn en alemand), de las lengas escandinavas (søn en danés e son en suedés), de las lengas eslavas (syn en chèc e син en ucraïnian) e del lituanian sūnus.

Prononciacion

['sʌn]

Sillabas

son (1)

Open book 01.svgNom comun

son masculin

Reviradas

Derivats

Antonims