alcoòl

Occitan

Etimologia

De l’arabi اَلْكُحْل, al kuḥl « primissima polvera d'antimòni » passat pels alquimistas amb lo sens de «esséncia obtinguda per trituracin o destillacion»

Prononciacion

/alkuˈɔl/, /alkuˈɔl/ França (Bearn) : escotar « alcoòl »

Sillabas

al|co|òl

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
alcoòl	alcoòls
[alkuˈɔl]	[alkuˈɔls]

alcoòl masculin

1. (farmacia anciana) Polvera fòrça prima.
2. Liquid incolor, fòrça fluid, d’una sabor brutlanta, que s’obten per distillacion del vin, del pomat e d'autras liquors bolidas venant de matèrias sucradas o feculents. Etanòl.
   • Adonc, un vèspre dau mes d'octòbre, en esperant lo darrier moment de s'enanar estent lo cuèrbe-fuec, èra aquí ambé lei collègas a se chimar belèu d’alcoòl de contrabanda que lei bevendas alcolisadas èran interdichas o racionadas. «Testimòni d'un niston de la guèrra», (Claudi Barsòti), 2002
3. (per extension) Bevenda alcoolizada coma lo vin, la bièra o los espiritoses.
   • M'enebiguèt tot vin, tot alcoòl e m'aconselhèt de me'n téner al matè, una bevenda argentina que maganhèri d'acostumar. «Memòris», (Ferran Delèri), 1990
4. (Quimia organica) Compausat organic que las proprietats remembran aquelas de l’etanòl. Son d'idrocarburs qu'un o mai atòms d'idrogèn (H) se remplaça par un idroxil (OH).

Variantas dialectalas

• alcòl

Derivats

• alcoolemia
• alcoolic
• alcoolificar
• alcoolizar

Traduccions

alemand: Alkohol (de) anglés: alcohol (en) basc: alkohol (eu) catalan: alcohol (ca)

espanhòl: alcohol (es) francés: alcool (fr) italian: alcool (it) portugués: álcool (pt)

Referéncias

• Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan/Dictionnaire orthographique, grammatical et morphologique de l'occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire , 2011 (ISBN 978-2-84974-125-2)