anèla

Occitan

Etimologia

Forma feminina eissida del latin anĕllus « anèl petit », diminutiu d'anŭlus « anèl ».

Prononciacion

/aˈnɛlo/, /aˈnɛlo/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « anèla »

Sillabas

a | nè | la

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
anèla	anèlas
[aˈnɛlo]	[aˈnɛlos]

anèla femenin (lengadocian)

1. Peça de metal o d'una autra matèria resistenta, en forma de cercle.

Variantas dialectalas

• anèl (lengadocian)
• anèra (gascon)
• anèth (gascon)
• anèu (provençal)
• aneu (lemosin), (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: Ring (de) masculin anglés: ring (en)

catalan: anell (ca) masculin francés: anneau (fr) masculin