assonar

Occitan

Etimologia

Del latin assonare « respondre en ecò » .

Prononciacion

/asuˈna/, /asuˈna/

Sillabas

a|sso|nar

Vèrb

assonar

1. Far repicar de vocalas accentuadas.

Parents

• assonància
• assonant

Traduccions

alemand: anglés: basc: catalan: assonar (ca)

espanhòl: asonar (es) francés: assoner (fr) italian: assonare (it) portugués: assonar (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin assonare « respondre en ecò » .

Prononciacion

Oriental: central /əsuˈna/, /əsuˈna/, balear /əsoˈna/, /əsoˈna/, /əsuˈna/, /əsuˈna/

Occidental: nord-occidental /asoˈna/, /asoˈna/, valencian /a.soˈnaɾ/, /a.soˈnaɾ/, /asoˈna/, /asoˈna/

Sillabas

a|sso|nar

Vèrb

assonar

1. assonar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin assonare « respondre en ecò » .

Prononciacion

Oriental: central /əsuˈna/, /əsuˈna/, balear /əsoˈna/, /əsoˈna/, /əsuˈna/, /əsuˈna/

Occidental: nord-occidental /asoˈna/, /asoˈna/, valencian /a.soˈnaɾ/, /a.soˈnaɾ/, /asoˈna/, /asoˈna/

Sillabas

a|sso|nar

Vèrb

assonar

1. Respondre en ecò
2. (literatua) assonar ^(oc)