belligerant

Occitan

Etimologia

Del latin belligerans.

Prononciacion

lengadocian /bellid͡ʒeˈɾant/, /bellid͡ʒeˈɾant/

gascon /belliʒeˈɾant/, /belliʒeˈɾant/

provençau /belid͡ʒeˈʀãⁿ/, /belid͡ʒeˈʀãⁿ/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	belligerant	belligerants
	[bellid͡ʒeˈɾant]	[bellid͡ʒeˈɾants]
Femenin	belligeranta	belligerantas
	[bellid͡ʒeˈɾanto̞]	[bellid͡ʒeˈɾanto̞s]

belligerant

1. Qu'es en guèrra amb un autre, en parlant d’un pòble, d’una nacion.

Derivats

• cobelligerant

Parents

• bellicós
• belligerància

Parents

• guerrejaire

Traduccions

alemand: kriegführend (de) anglés: belligerent (en) basc: catalan: bel·ligerant (ca)

espanhòl: beligerante (es) francés: belligérant (fr) italian: belligerante (it) portugués: beligerante (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
belligerant	belligerants
[bellid͡ʒeˈɾant]	[bellid͡ʒeˈɾants]

belligerant masculin, (femenin: belligeranta)

1. Nacion, Estat, o personas en guèrra.

Traduccions

alemand: Kriegführende (de) anglés: belligerent (en) basc: catalan: bel·ligerant (ca)

espanhòl: beligerante (es) francés: belligérant (fr) italian: belligerante (it) portugués: beligerante (pt)