bronzir

Veire tanben : bronzar

Occitan

Etimologia

Origina onomatopeica

Prononciacion

/bɾunˈzi/, /bɾunˈzi/, provençau /bʀũⁿˈzi/, /bʀũⁿˈzi/

França (Bearn) : escotar « bronzir »

Vèrb

bronzir

1. Far ausir un bruch sord coma lo bram rauc dels animals, o lo retroniment del tron, dels tambors.
2. Far ausir un bruch coma aquel dels insèctes o dels aucelons que bravament alatejan
3. Siblar coma una pèira lançada a la fronda, un avion que s'amòda.

Sinonims

• brondir
• fronzir
• vonzir
• zongar
• bombonejar
• rondir

Derivats

• bronzin
• bronzinada
• bronzinadís
• bronzinament
• bronzinar
• bronzinejar
• bronzinós
• bronzissent

Traduccions

Far ausir lo bruch dels insèctes o dels aucelons qu'alatejan
alemand: summen (de) anglés: buzz (en) catalan: brunzir (ca), brunzinar (ca) espanhòl: zumbar (es)	francés: bourdonner (fr) italian: ronzare (it) sicilian: allapunari (scn) portugués: zumbir (pt) tamol: ஞிமிர்தல் (ta)

Far ausir un bruch sord coma un bram rauc, un retroniment
alemand: brummen (de), knurren (de) basc: howl (eu) espanhòl: gruñir (es) catalan: grunyir (ca)	espanhòl: gruñir (es) francés: gronder (fr) italian: ronzare (it) portugués: rosnar (pt)