caduc

Occitan

Etimologia

Del latin caducus « que cai, perible, fragil ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /kaˈðyk/, /kaˈðyk/

escotar « caduc »

provençau /kaˈdyk/, /kaˈdyk/

Sillabas

ca|duc

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	caduc	caducs
	[kaˈðyk]	[kaˈðyks]
Femenin	caduca	caducas
	[kaˈðyko̞]	[kaˈðyko̞s]

Arbre caduc (que las fuèlhas son casudas) e arbre persistent.

caduc

1. (botanica) Se ditz d’un organ, coma las fuèlhas, se destacan e cason cada annada.
2. (botanica) Se ditz d’un arbre que las fuèlha son caducas.
3. Que tòca a sa fin, a son avaliment.
4. (per extension) Qu'es perimit, passat o pas mai valid.
5. (drech) Que demora sens efièch, sens proprietari.

Derivats

• caducament
• caducitat
• caduciflòr
• caducifòli

Sinonims

• decidú

passat

• obsolèt
• perimit

Traduccions

alemand: abfallend (de) anglés: deciduous (en) basc: catalan: caduc (ca)

espanhòl: caduco (es) francés: caduc (fr) italian: caduco (it) portugués: caduco (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin caducus « que cai, perible, fragil ».

Prononciacion

oriental /kəˈðuk/, /kəˈðuk/, occidental /kaˈðuk/, /kaˈðuk/

Sillabas

ca|duc

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	caduc	caducs
Femenin	caduca	caduques

caduc

1. caduc ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin caducus « que cai, perible, fragil ».

Prononciacion

oriental /kəˈðuk/, /kəˈðuk/, occidental /kaˈðuk/, /kaˈðuk/

Sillabas

ca|duc

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	caduc	caducs
	[kadyk]
Femenin	caduque	caduques
	[kadyk]

caduc

1. caduc ^(oc)