contemplatiu

Occitan

Etimologia

Del latin contemplativus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /kuntemplaˈtiw/, /kuntemplaˈtiw/

provençau /kũⁿtẽⁿplaˈtiw/, /kũⁿtẽⁿplaˈtiw/

Sillabas

con|tem|pla|tiu

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	contemplatiu	contemplatius
	[kuntemplaˈtiw]	[kuntemplaˈtiws]
Femenin	contemplativa	contemplativas
	[kuntemplaˈtiβo̞]	[kuntemplaˈtiβo̞s]

contemplatiu

1. Relatiu a la contemplacion, a la meditacion.
2. (per extension) Qualifica una organizacion religiosa que los membres practican la meditacion.

Locucions derivadas

• vida contemplativa : Per oposicion a la vida activa.
• òrdre contemplatiu : Òrdre religiós que la règla es de practicar la meditacion.

Traduccions

alemand: kontemplativ (de) anglés: contemplative (en) basc: catalan: contemplatiu (ca)

espanhòl: contemplativo (es) francés: contemplatif (fr) italian: contemplativo (it) portugués: contemplativo (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
contemplatiu	contemplatius
[contemplativas]	[kuntemplaˈtiw]

contemplatiu masculin, (femenin: contemplativa)

1. (religion) Lo qui se consacra a la vida d’orason e de meditacion.

Parents

• contemplacion
• contemplador / contemplator
• contemplar

Catalan

Etimologia

Del latin contemplativus.

Prononciacion

/kuntəmpləˈtiw/, /kuntəmpləˈtiw/

Sillabas

con|tem|pla|tiu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	contemplatiu	contemplatius
Femenin	contemplativa	contemplatives

contemplatiu

1. contemplatiu ^(oc)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
contemplatiu	contemplatius

contemplatiu masculin, (femenin: contemplativa)

1. contemplatiu ^(oc)