contemplacion

Occitan

Etimologia

Del latin contemplatio del latin contemplor « èsser amb una partida del cèl »

Prononciacion

/kontemplaˈsju/, /kontemplaˈsju/, provençau /kõⁿtẽⁿplaˈsju/, /kõⁿtẽⁿplaˈsju/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
contemplacion	contemplacions
[kontemplaˈsju]	[kontemplaˈsjus]

contemplacion femenin

1. Accion de contemplar.
2. Prigonda aplicacion de la ment a un objècte, subretot aqueles que son purament intellectuals o reloigioses.
3. Abitud de la ment que pòrta a la meditacion, al somiadís.

Parents

• contemplador
• contemplatiu
• contemplar

Traduccions

alemand: Kontemplation (de) anglés: contemplation (en) basc: begiespen (eu) catalan: contemplació (ca)

espanhòl: contemplación (es) francés: contemplation (fr) italian: contemplazione (it) portugués: contemplação (pt)