contigú
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin contiguus « tocant », eissit de contingere (« tocar »)
Prononciacion
- lengadocian, gascon /kontiˈɣy/
- provençau /kõⁿtiˈgy/
Sillabas
con|ti|gú
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | contigú | contigús |
| [kontiˈɣy] | [kontiˈɣys] | |
| Femenin | contigúa | contigúas |
| [kontiˈɣyo̞] | [kontiˈɣyo̞s] | |
contigú
- Que es situat a proximitat tocanta de ; qu'es acolat a.