dòt

Occitan

Etimologia

Del latin dos, dotis « dòt, dòna »

Prononciacion

• /'dɔt/, /'dɔt/

Sillabas

dòt

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
dòt	dòts
['dɔt]	['dɔts]

dòt

1. (drech) Cabal qu’un espós o qu'una esposa dona a la comunautat dels bens.
   1. Actius qu’una femna balha en maridatge a son espós.
   2. Actius qu’un marit balha en maridatge a son esposa.
   3. Ben que demora la proprietat de la femna, quitament se lo marit se partís la gausença e ne siá l’administrator.
   4. (analogia) Cabal que fa una filha al convent ont dintra en religion.

Sinonims

• verquièira / verquièra

Derivats

• dotar
• dotal

Traduccions

alemand: Mitgift (de), Aussteuer (de) anglés: dowry (en) basc: ezkontsari (eu) catalan: dot (ca)

espanhòl: dote (es) francés: dot (fr) italian: dote (it) portugués: dote (pt)