decéncia

Occitan

Etimologia

Del latin decentia, decens de decere, « convenir ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /deˈsensjo̞/, /deˈsensjo̞/

provençau /deˈsẽⁿsi/, /deˈsẽⁿsi/

Sillabas

de|cén|cia

Nom comun

decéncia femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
decéncia	decéncias
[deˈsensjo̞]	[deˈsensjo̞s]

1. Convenença al subjècte dels luòcs, dels temps e de las personas.
2. (particular) Convenença al subjècte de las bònas mòrses.

Sinonims

benestança convenença correccion dignitat

onestat pudicitat pudor vergonha

Parents

• decent

Traduccions

alemand: Anstand (de), Anständigkeit (de) anglés: decency (en) basc: catalan: decència (ca)

espanhòl: decencia (es) francés: décence (fr) italian: decenza (it) portugués: decência (pt)