detonator

Occitan

Etimologia

De detonar

Prononciacion

/detunaˈtu/, /detunaˈtu/

Sillabas

de|to|na|tor

Nom comun

detonator (provençau) , (gascon) ; masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
detonator	detonators
[detunaˈtu]	[detunaˈtus]

1. Instrument o membre d’un mecanisme qu'amoda ua detonacion.
2. Subsisténcia capabla de provocar d'explosions violentas.
3. (figurat) Çò qu'amòda una cadena d'eveniments.

Variantas dialectalas

• detonador (lengadocian)

Derivats

• detonar
• detonant

Traduccions

alemand: Detonator (de), Zünder (de) anglés: detonator (en) basc: catalan: detonador (ca)

espanhòl: detonador (es) francés: détonateur (fr) italian: detonatore (it) portugués: detonador (pt)

Anglés

Etimologia

De detonar

Prononciacion

/ˈdɛtəneɪtə(ɹ)/, /ˈdɛtəneɪtə(ɹ)/, /ˈdɛtəneɪtə(ɹ)/, /ˈdɛtəneɪtə(ɹ)/

Sillabas

de|to|na|tor

Nom comun

detonator

Declinason
Singular	Plural
detonator	detonators

1. detonator ^(en)
2. (ferroviari) Petard