discerniment

Occitan

Etimologia

De discernir amb lo sufix «-ment»

Prononciacion

lengadocian, gascon /disseɾniˈmen/, /disseɾniˈmen/]

provençau /diseʀniˈmẽⁿ/, /diseʀniˈmẽⁿ/

Nom comun

discerniment masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
discerniment	discerniments
[disseɾniˈmen]	[disseɾniˈmens]

1. Facultat de la ment que servís a distinguir las causas, a desseparar las questions, a se'n mainar, a n'apreciar la valor intellectuala e morala de las gents.

Parents

• discernible
• discernir

Traduccions

alemand: Unterscheidung (de), Wahrnehmung (de) anglés: discernment (en), discrimination (en) basc: catalan: discerniment (ca)

espanhòl: discernimiento (es) francés: discernement (fr) italian: discernimento (it) portugués: discernimento (pt)

Catalan

Etimologia

De discernir amb lo sufix «-ment»

Prononciacion

/disərniˈmen/, /disərniˈmen/

Nom comun

discerniment masculin

Declinason
Singular	Plural
discerniment	discerniments

1. discerniment ^(oc)